เปิดแล้วโว้ย~
พวกที่เรียกร้องให้เราเปิดน่ะ เราเปิดแล้วน้าเว้ย~
สรุปแล้วรวม...ตอนนี้เรามีบล็อกอยู่......
5บล็อก
กูทำห่าไรนักหนาวะเนี่ย=[]="
เอาเหอะ! ไงๆก็เจิมเลยแล้วกันนะบล็อกนี้...
คงไม่ทำcssเวอร์ๆนัก ปล่อยให้มันออริจินัลอยู่เช่นนี้ล่ะกัน
ปิดเทอมไปแล้วก็มาตามฟิคได้ตลอดที่บล็อกนี้นะเว้ย เรารู้ว่าคงมีแค่แกสองคนที่อ่านล่ะมั้ง เพราะดูท่ามันจะกลายเป็นฟิคกาเซ็ทไปทุกทีๆล่ะ=[]=
ต่อเลยล่ะกาน...
Give me one day to be a boy PLEASE!!~ -01
นี่...แอม
...
มีอะไรก็หันมาคุยกันดีๆสิ อยู่ๆก็หายไปแบบนี้ ใครจะรู้ล่ะว่านายเป็นอะไร
ทะออกมาเจอแอมกำลังนั่งทิ้งตัวอยู่บนเก้าอี้ที่ข้างสระน้ำที่เกิดเหตุเมื่อครู่ แอมมองไปที่ผิวน้ำด้วยความว่างเปล่า มือทั้งสองข้างกอดอกแน่น ไม่ได้พูดตอบหรือขานรับอะไรทะ
นายยังคิดเรื่องเมื่อกี้อยู่สินะ...
พี่คิดว่าผมคิดอะไรล่ะ?
แอมสวนขึ้นแทบจะทันทีที่ทะพูดจบ สายตายังจ้องไปที่ผิวน้ำอย่างไม่ลดละ น้ำเสียงสั่นระรัวเล็กน้อย กอดอกแน่นขึ้นจนเกือบสั่น
ก็... ทะค่อยๆเคลื่อนกายมาที่เก้าอี้ช้าๆ เรื่องที่ฉันผายปอดให้ทรายเมื่อกี้ใช่มั้ยล่ะ
ตึง!
แอมกระแทกตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ กำลังจะเดินออกไปจากตรงนั้น แต่ทะกระชากแขนแอมไว้ พร้อมกับใช้แรงที่มากกว่ายึดแขนอีกข้างไว้ด้วย แอมจ้องทะเขม็ง
มีอะไรกับผมอีก...
เป็นอีกครั้งที่ทะไม่รอช้า เค้ารีบบดริมฝีปากได้รูปเร่าร้อนลงไปบนปากอ่อนนุ่มได้รูปนั้นพร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปอย่างรวดเร็วจนแอมไม่ทันตั้งตัว ข้อมือที่ถูกจับขัดขืนดิ้นรนอยู่เบาๆ หลับตาแน่น และขัดขืนสัมผัสที่เคยคุ้นนั้นแม้จะต้องการอยู่บ้างในตอนนี้ก็ตาม ทะเอียงหน้าเปลี่ยนมุมพยายามแทรกเข้าไปชิมรสหวานล้ำที่อยู่ภายใน เค้าพยายามอยู่ซักพักจนผละออกไปเอง แม้จะคิดว่ามันเร็วเกินไป แต่ก็คิดว่าน่าจะทำแอมรู้ตัว
แฮ่ก...แฮ่ก.... แอมได้โอกาสหายใจ ทำแบบนี้ทำไม..
....นายได้รับรสอะไรมั้ย
อ่ะ...
ปากของฉันตอนนี้มีรสของหวานที่ทรายทานเข้าไปอยู่ทั้งปาก ฉันไม่ควรจะจูบนายทั้งๆที่ยีงมีรสชาติของคนอื่นถูกมั้ย?
แอมยืนก้มหน้านิ่ง ไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้อีก มือทั้งสองข้างกลับมากอดอกแน่นอักครั้ง
อยากจะพูดอะไรกันแน่...
...ให้โอกาสฉันได้จูบนายโดยที่มีแต่รสชาติของฉันเท่านั้นได้มั้ย แอม...
แอมไม่ได้ตอบ แต่ทะดูออก ใบหน้าอ่อนที่ก้มอยู่นั้นแดงขึ้นเรื่อยๆ
ตามใจพี่สิ! แอมพูดแล้วกำลังจะเดินกลับเข้าไปในบ้าน
ฉันจะถือว่านั่นเป็นคำอนุญาติล่ะกันนะ
ทะตอบพร้อมกับยิ้มให้มาจากด้านหลัง แอมหยุดกึกเล็กน้อย หันไปมองแล้วก็เดินกลับเข้าบ้านไปอย่างเจ็บใจที่ต้องยอมใจอ่อนให้อีกแล้ว
อ๊าก...ฟ้อนท์เป็นไรวะเนี่ย =[]="
อ๊าก...ฟ้อนท์เป็นไรวะเนี่ย =[]="
edit @ 2007/02/23 01:45:21
